30 april 2009 een dag van feest(en), dan toch een zwarte dag, Nederland geschokt en in diepe rouw

Terwijl wij ’s morgens genoten van een Koninginnedag-zonnetje en een nieuwe route liepen wisten we niet wat er Nederland en zijn bewoners stond te gebeuren. Eerst belde een lid van de vereniging nog dat ze vanmorgen tante was geworden en hoopte dat ze op tijd zou zijn. Liepen twee leden in de rondte van hebben we alles wel ingepakt? Die bleven vandaag nog in Nederland om met ons de show te lopen. Daarna vertrokken ze naar hun broer in Amerika om zijn 40ste verjaardag te vieren. Klasse trouwens om te blijven, de rest van de familie vertrok op Koninginnedag.
Na 4 weken spanning, extra repetities, aanpassingen in het showboekje heeft het bij ons Zwervers de adraline weer flink omhoog gezweept. Veel dingen veranderd, zelfs het aftellen en aanzetten ging anders en moest gerepeteerd worden. Dan is het zover Beverwijk wakker maken met een rondgang en dan afwachten tot de klok aangeeft dat we mogen. Marcel was er om 10.30 uur om nog even te stemmen, in te blazen en dan opstellen. De geridderden en genodigden hadden plaats genomen en de bekende stem van Co Backer kondigt het programma en de Burgemeester aan. Onze Burgervader heet iedereen welkom publiek en de mensen op het podium. In de houding en dan gaan we. De show loopt bijna zoals het zou moeten en dat hoort er dan ook bij. Onder luidt applaus verlaten we na ruim twintig minuten het plein. Dan is er toch weer die ontlading van: ’Yes dat was het weer. Marcel gaf aan dat hij op wat kleine dingen na best tevreden was over het resultaat. Marcel vertelde ook dat hij dit vandaag nog een aantal keren zou meemaken. Al zijn groepen hebben ieder op hun manier hun presentatie.
Na het Wilhelmus gelijk doorlopen naar de parkeerplaats waar alle auto’s en ouders staan. Bij het Rode Kruisziekenhuis is sinds 2 weken een bredere stoep gemaakt. Een prima gelegenheid om de mensen daar ook een goed Koninginnedag-gevoel te geven. Opgestoken duimen handen, applaus, zwaaiende mensen het werd goed ontvangen. Dan gaan we door naar ons eindpunt. Nog even een woordje van de voorzitter, majorettes woensdag 6 mei geen repetitie omdat ze de afgelopen weken zo hard hebben gewerkt. De band heeft wel repetitie, 9 mei is er een uitvoering bij zustervereniging Arion.
Nog een fijne dag toegewenst. En dan de kater, een van de ouders ontvangt op haar mobiel een sms-je. Er is een aanslag op de Koningin gepleegd. Ongeloof, een grap? Maar dan via de autoradio de eerste berichten. Koninginnedag 2009 krijgt een andere kleur van oranje naar zwart. Iedereen heeft de afgelopen dagen het nieuws kunnen volgen met op het moment dat we dit schrijven naast de gewonden, 7 doden. Een drama dat niet is te omschrijven. Immens en intens verdriet voor de directe familie waar onze oprechte deelneming dan ook naar uit gaat. Maar ook voor al die mensen en kinderen die achterblijven met een trauma. Hoe gaan de mensen en Nederland dit verwerken.
De glans van de ochtend van 30 april is verdwenen, overschaduwd door dit alles. Iedereen de komende periode veel sterkte met de verwerking.